Wołyńskie drogi Mikołaja Kruszewskiego
Ostatnio w łuckim wydawnictwie «Wołyniak» ukazała się książka «Mikołaj Kruszewski i Wołyń».
Napisały ją Zinajida Pachołok i Ilona Nestoruk. Opracowana przez nich praca jest katalogiem i informatorem zawierającym interesujące i mało znane wiadomości o genealogii i naukowej spuściźnie słynnego polskiego lingwisty, folklorysty, tłumacza urodzonego na Wołyniu – Mikołaja Kruszewskiego, jego korespondencję z Iwanem Cwietajewym i Janem Karłowiczem oraz wykaz literatury o życiu i działalności twórczej, która jest przechowywana w funduszach Wołyńskiego Muzeum Krajoznawczego.
Dzięki autorkom postać Mikołaja Kruszewskiego, bez wątpienia, zostanie przedstawiona w nowym świetle. Niestety, badacz o światowym imieniu obecnie jest mało znany szerokiej publiczności na ojczyźnie. Urodził się 18 października 1851 roku w Łucku. Po zdobyciu wykształcenia podstawowego w rodzimym mieście kontynuował naukę w Chełmskim Gimnazjum Unickim. Później były studia na Wydziale Historyczno-Filologicznym w Warszawie.
W 1875 roku, po ukończeniu studiów wyższych wyjechał on na Ural, gdzie aktywnie pracował w dziedzinie filologii, samodzielnie uczył się sanskrytu i okazyjnie uczył języków klasycznych. Czynnie udzielał się w dziedzinie naukowej, obronił trzy doktoraty i został profesorem mając 34 lata.
Los potoczył się tak, że Mikołaj Kruszewski miał krótkie życie. Zmarł w wieku 36 lat. Jednak dotychczas są aktualne jego liczne prace naukowe w dziedzinie językoznawstwa, znane nie tylko na trzech jego rodzinnych terenach (w Polsce, na Ukrainie i w Rosji), ale też daleko poza ich granicami.
Książka «Mikołaj Kruszewski i Wołyń» zawiera bogaty materiał ilustracyjny. Praca podaje informacje, które mogą być ciekawe dla wszystkich, którym nie jest obojętny los naszego słynnego rodaka.
Wiktor JARUCZYK