Andrzejki w Równem
Tradycja zbierania się na wieczory andrzejkowe sięga w Polsce połowy wieku XVI. I choć pierwotnie kawalerowie spotykali się oddzielnie – w wigilię świętej Katarzyny, a dziewczęta w wigilię świętego Andrzeja, to do dnia dzisiejszego obyczaj ten prawie zanikł i obecnie panny na wydaniu i kawalerowie bawią się wspólnie w andrzejki.
We współczesnej Polsce andrzejki służą przede wszystkim dobrej zabawie i integracji danej społeczności ludzkiej. Oczywiście w andrzejkowe wróżby nikt nie wierzy, a wosk przez dziurkę od klucza leje się dla ogólnej wesołości, a nie dla przepowiadania przyszłości.
W Równem spotkanie panieńsko – kawalerskie miało miejsce w wigilię Adwentu, kilka dni przed właściwym świętem świętego Andrzeja. W sali Towarzystwa Kultury Polskiej wieczorem zgromadzili się uczniowie polskiej klasy obojga płci. Przy nastrojowej scenografii z kilkudziesięciu świec oraz przy dźwiękach gitary tradycyjnie lali wosk przez dziurkę od klucza, zgadywali, jaką postać pokazuje im cień odlanej woskowej figury, losowali karteczki z imieniem ukochanego, bawili się układaniem na wodzie łódeczek z łupinek orzecha z zapalonymi w środku świeczkami.
Wyborna zabawa i wspólny śpiew służyły lepszemu zapoznaniu się ze sobą oraz integracji uczniów z różnych grup zajęciowych.
Justyna Jancz