Otwartość korzystna dla Europy
Na wiosnę polski rząd przyjął program polskiej prezydencji w Radzie UE w drugiej połowie 2011 roku.
Według tego dokumentu głównym zadaniem polskiej prezydencji będzie wprowadzenie Unii Europejskiej na tory szybkiego wzrostu gospodarczego i wzmocnienie siły politycznej wspólnoty. Aby ten cel zrealizować, polska prezydencja chce skupić się na trzech podstawowych priorytetach: „Integracja europejska jako źródło wzrostu”, „Bezpieczna Europa” i „Europa korzystająca na otwartości”.
Przyjrzyjmy się bliżej temu ostatniemu priorytetowi. Podpisanie traktatu akcesyjnego z Chorwacją, współpraca z sąsiadami Unii Europejskiej ze Wschodu i Południa oraz otwarcie perspektywy unijnej dla kolejnych państw w Europie - to w największym skrócie założenia polityki otwartości, którą w trakcie prezydencji zamierza prowadzić Polska. Co istotne, wspomniana polityka otwartości jest widziana jako korzystna tak dla samej Unii, jak i dla jej sąsiadów i partnerów.
Polska w trakcie prezydencji będzie działać na rzecz poszerzania strefy wartości europejskich m.in. poprzez dalsze rozszerzanie Unii i rozwój współpracy z państwami sąsiednimi. Premier Tusk ocenił, że istnieje realna szansa, iż podczas polskiego przewodnictwa w Radzie UE przyspieszonych zostanie lub nawet sfinalizowanych kilka procesów związanych z realizacją aspiracji unijnych Ukrainy czy państw bałkańskich, m.in. doprowadzenie do umowy stowarzyszeniowej z Ukrainą. Polska prezydencja chce, aby w ramach Partnerstwa Wschodniego postępował proces zawierania umów stowarzyszeniowych i tworzenia stref wolnego handlu. Kolejnym celem Polskiej prezydencji będzie dążenie do postępu w negocjacjach na temat liberalizacji polityki wizowej. W przypadku Białorusi celem Unii jest zachęcenie tego państwa do współpracy z Zachodem, jednak pod warunkiem respektowania przez ten kraj podstawowych zasad demokracji i praw człowieka.
Jednym z najważniejszych wydarzeń podczas polskiej prezydencji będzie jesienny szczyt Partnerstwa Wschodniego - platformy współpracy Unii z krajami Europy Wschodniej. Na tym forum mają być ustalone plany otwarcia drogi do Unii np. dla Mołdawii. Celem szczytu jest zacieśnienie wymiany gospodarczej, wprowadzenie ułatwień wizowych oraz programów pomocowych, które pozwolą na szybszy rozwój krajów Europy Wschodniej.
Priorytetowym zadaniem polskiej prezydencji będzie również doprowadzenie do końca kwestii traktatu akcesyjnego z Chorwacją. Wynika to z faktu, iż rozszerzenie jest strategicznym projektem politycznym UE. Do zakończenia negocjacji potrzebna jest jeszcze oficjalna rekomendacja Komisji Europejskiej. Premier Donald Tusk i przewodniczący Komisji Europejskiej Jose Manuel Barroso uważają, że przyjęcie kolejnego 28 członka Unii może nastąpić pod koniec naszego przewodnictwa w listopadzie lub grudniu 2011 r. Będą również wykorzystywane wszystkie okoliczności sprzyjające kontynuowaniu negocjacji akcesyjnych z Turcją. Polska prezydencja liczy również na znaczny postęp w negocjacjach akcesyjnych Islandii, będzie wspierać europejskie aspiracje państw Bałkanów Zachodnich. Rząd w Warszawie ma także nadzieję, że uda się ustanowić nowe ramy współpracy między UE a Rosją. Chodzi o wspieranie działań służących podpisaniu nowego porozumienia z Rosją oraz rozwijanie unijno-rosyjskiego Partnerstwa na rzecz Modernizacji.
W reakcji na problem napływu imigrantów z Afryki Płn. do państw Unii, ma zostać opracowany mechanizm pozwalający na czasowe – w sytuacjach kryzysowych – przywracanie kontroli na wewnętrznych granicach strefy Schengen. Polska stoi na stanowisku, że należy bronić swobody przepływu obywateli Unii Europejskiej. W ocenie Warszawy, najważniejsze jest, aby czasowe przywracanie kontroli na granicach nie rzutowało na swobodę przemieszania się osób, które udają się do innych krajów europejskich, na przykład do pracy.
Jednym z projektów, które podczas prezydencji chce wprowadzić w życie polski rząd jest stworzenie europejskiego Funduszu na Rzecz Demokracji. Z jego środków, bez konieczności przeprowadzania długotrwałych procesów biurokratycznych uruchamiane byłyby fundusze pomocowe dla krajów przechodzących demokratyczną transformację. W świetle ostatnich wydarzeń w Tunezji, Egipcie czy Libii polska prezydencja będzie zabiegać o współpracę opartą na partnerstwie, skoncentrowaną na wspieraniu demokratycznej transformacji, budowie nowoczesnych struktur państwowych oraz na wzmocnieniu sektora sądownictwa i walce z korupcją. Istotne będzie wsparcie UE dla ochrony podstawowych wolności oraz wzmocnienia mechanizmów zapobiegania prześladowań mniejszości, w tym chrześcijan. Równoległym obszarem wsparcia będzie pobudzanie wzrostu i rozwoju gospodarczego oraz tworzenie nowych miejsc pracy, a także pogłębianie relacji handlowych i ułatwianie ruchu osobowego dla określonych grup społecznych.
W dziedzinie wspólnej polityki handlowej najistotniejszą sprawą dla naszej prezydencji będzie kontynuacja obecnej rundy wielostronnych negocjacji handlowych w ramach Światowej Organizacji Handlu (tzw. Rundy Doha). Obok kolejnych kroków na rzecz liberalizacji handlu tj. likwidacji barier celnych, dyskutowane są tam kwestie dotyczące m.in. subsydiowania rolnictwa, prawa patentowego, regulacji antydumpingowych oraz ochrony własności intelektualnej.
ADMAL, na podstawie oficjalnych materiałów PL2011.EU